Ice motherfuckin' Tea?

Posted on January 27, 2017.



In mijn hoofd heb ik deze tekst al vaak geschreven, herlezen en daarna verscheurd. Veel van wat er zich die avond heeft afgespeeld ben ik vergeten, sommige dingen zijn nog vrij helder en andere herinner ik me jammer genoeg nog te goed. Het is ook minstens 20 jaar geleden, of was het al bijna 25? Naar m'n exacte leeftijd op dat moment heb ik nog steeds het raden want ik heb dit voorval heel lang verdrongen. Verdrongen wil echter niet zeggen dat het nooit gebeurd is, want je ondervindt er wel de gevolgen van, je kan ze alleen niet plaatsen.

Schoolvakanties betekenden in onze familie vaak dat we ook effectief bij elkaar op vakantie gingen. Geregeld bracht ik tijdens de zomer- of paasvakantie dan een week of twee door bij mijn nonkel en tante met wiens tweede zoon ik goed kon opschieten. We zijn geen leeftijdsgenoten, hij is een jaartje of twee ouder dus we schelen niet enorm veel, en delen een heel aantal interesses zoals Star Wars en tekenen. Thuis baten ze een winkel uit, en stiekem vind ik het wel leuk om mee te helpen. Niet dat er hierin vrije keuze was. Of verloning. Wel verplichting, en wat voor mij een beetje winkeltje-magazijntje spelen is, is voor mijn neef dagelijkse kost op de momenten die hij niet achter de schoolbanken doorbrengt. Mijn aanwezigheid lijkt voor hem dan ook een aangename afleiding, en gelukkig was er ook SEGA waar we ons na het werk en avondeten nog een uurtje of wat konden uitleven.

"Zet da spel af en ga slapen!" hoorde ik m'n norse nonkel, zijn vader, vanop de gang mopperen, "en dak geen lawijt meer hoor he!". Ja, dat was écht wel het signaal dat SEGA en lichten uit moesten. Z'n moeder, mijn tante, was een kwartiertje daarvoor in zachtere termen al dezelfde condities komen stellen, maar vaders werden, in de tijd dat pedagogisch verantwoorde knockdowns nog best OK waren, nét iets meer gevreesd.

De slaapkamer, opgesteld volgens het klassieke bed-nachtkastje-nachtkastje-bed-patroon, deelde hij met z'n kleine broer, die de vakantie uitwisselingsstudent-gewijs bij mijn ouders en zus mocht doorbrengen. Neef in zijn éénpersoonsbed in de hoek van de kamer, ik in dat van de afwezige benjamin van het gezin. "Maar goed ook dat die bedden niet vlak naast elkaar staan", moet ik destijds gedacht hebben, want neef was een notoir bedplasser en dat die nachtelijkse anderhalve liter fles Ice Tea op het nachtkastje naast hem daar voor iets tussenzat was wellicht nog niet in hem opgekomen. "Slappel" zei ik, "Sloppel" zei hij. Lichten uit en slapen dus.

Niet alleen het moment dat ik wakker schiet, maar ook het gevoel dat ik toen ervaarde kan ik me nog steeds levendig voor de geest halen. Iets klopt er niet. Ik ben klaarwakker maar buiten die éne ogenblik tijdens het ontwaken durf ik m'n ogen niet meer te openen. Ik sluit ze zo hard dat het bijna pijn doet. Er is iets vreemds in de kamer. Door het maanlicht vormde er zich een schaduw op de muur die ik niet thuis kan brengen. Ik verstijf van de angst en heb het benauwd. Het makkelijkste is dan gewoon doen alsof je slaapt en dat doe ik blijkbaar met overtuiging want het gevoel blijft duren. Het gevoel is mijn penis, waarvan de voorhuid naar achteren en weer naar voren geschoven wordt. En opnieuw. En opnieuw.

Ik ben een laatbloeier. Natuurlijk weet ik al wel dát man en vrouw aan voortplanting doen, en dat mannen blote #tettn blijkbaar het absolute einde horen te vinden, maar ik weet nog niet hoe of wat seks is, laat staan wat masturbatie is. En hoewel we wel twee "tantes" hadden die "samenwoonden" was het concept homoseksualiteit mij ook nog niet bekend. Wel begreep ik al heel goed dat wat er zich hier aan het afspelen was niet zo hoort. Ik wil het uitschreeuwen maar de norse nonkel en tante liggen in de kamer hiernaast. En we hadden al een tweede waarschuwing... Ik schreeuw dan maar "Waarom gebeurt dit en wie of wat is dit met me aan het doen!?" in mijn hoofd en onderga.

Mijn angst voor de schaduw haalt het van de angst voor eventuele gevolgen van het veroorzaken van nachtlawaai. Ik open m'n ogen en geef een trap richting schim. "Wa zedde gij aan't doen?" vraag ik, terwijl ik m'n pyjama broek terug optrek. "Ah, ge zijt wakker? Ik had m'n fles Ice Tea laten vallen en ik was die aan't zoeken maar ik wilde geen licht aandoen" stamelde mijn neef, en "ah, hier ligt ze, op de grond" nadat hij z'n nachtlampje aandeed. Mijn innerlijke Hercule Poirot stak af in een Franse colère maar ik hield me rustig, al besefte ik heel erg goed dat dit een weinig plausibel antwoord was, dat die fles onmogelijk van zijn nachtkastje langs de vloer tot in mijn bed, onder het donsdeken én vlak naast mijn piemel gerold was, en dat de butler het deze keer niet gedaan had.
Wordt vervolgd...

Blogging

Posted on April 10, 2012.



If I had a blog, it would definitely be here.